Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Τέσσερα χρόνια ταξίδι ψυχής στην πατρίδα της καρδιάς μου. Τέσσερα χρόνια Λευκάδα η πατρίδα μου



Είναι σα να έχω ένα τρίτο παιδί. 

Λίγο παραμελημένο βέβαια τελευταία, αλλά είναι κι αυτές οι προτεραιότητες που δε σου επιτρέπουν να περιποιηθείς κάποια κομμάτια της ψυχής σου, όπως τους αξίζουν. Έπρεπε να γίνουν άλλα πράγματα, σημαντικά και μεγάλα, και ξέρω ότι τούτο εδώ το "παιδί" εδώ, μέσα, έχει υπομονή.

Να όμως που τώρα δα, σήμερα, κλείνει τα τέσσερά του χρόνια και μια ευχή τουλάχιστον, από τη μητέρα του, την αξίζει.

Γιατί ήταν και είναι ακόμα στις δύσκολες στιγμές το καταφύγιο μου. 
Γιατί με αγαπά και το αγαπώ.
Γιατί στις κρυφές του μυστικές κρύπτες έχω αποθέσει μια μικρή περιουσία.
Γιατί όπως και να το κάνω, έπαιξε και αυτό πολύ μεγάλο ρόλο στο να μείνω όρθια και να συνεχίσω. 

Μπορεί τον τελευταίο καιρό να είναι στην άκρη, αλλά ας μη γελιόμαστε, εδώ θα γυρίσω κάποτε και παρέα με τούτο θα πορευτώ.

Χρόνια πολλά λοιπόν, ψυχή μου και αγάπη μου μεγάλη. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου